| چکر در افغانستان |
سهراب از کابل آمده بود... با شمایلی که کاملا او را متمایز از دیگر همزبانان افغانی می کرد . شیرین پارسی سخن می گفت و لحن محزونی داشت ، البته با غم لبخندی که این روزها جزء میمیک چهره آنهاست.
راستش مه نفامیدوم میمیک چی مانا میته؟! بهرحال ازش تشکرات و ممنونات فایقه. مم امروز باد از ظهر اگر فرصت بود کوشش میکنوم یگان چیز در باره دیدارهایم با دوستان تازهیافته در تهران بنویسم. آلی شما برین مطلب مصطفی شوقی عزیز را در وبلاگش بخوانید.
|